Gallery

Χωρίς απολύσεις, το θετικό κλίμα θα είναι προσωρινό…

Το αποκαλούμενο «κόμμα» της δραχμής δεν είχε ποτέ σημαντική επιρροή στην ελληνική κοινωνία. Παρ’ όλα αυτά το σενάριο ενός «ατυχήματος» που θα οδηγούσε στη δραχμή κατά περιόδους στο χρονικό διάστημα της χρεοκοπίας, αύξησε δραματικά τις πιθανότητες.

Πλησιάσαμε επικίνδυνα το «ατύχημα»,  είτε από συγκυριακές «καραμπόλες» συνιστωσών οργής μιας κοινωνίας που βρισκόταν σε σύγχυση, είτε επειδή  οι εγχώριες και εξωχώριες ολιγαρχίες που επωφελούνται από την έξοδο από το Ευρώ, χρησιμοποίησαν σαν «βιτρίνα» και υπερέβαλαν το δημόσιο λόγο διάφορων «αφελών» και «πονηρών» που προσπάθησαν να κερδοσκοπήσουν πολιτικά ή οικονομικά από την κρίση.

Δεν χρειάζεται κάποιος να γνωρίζει οικονομικά για να καταλάβει πως η επιστροφή σε μια δραχμή με την προοπτική να υποτιμηθεί θα σήμαινε όχι έξοδο των καταθέσεων απλά αλλά και ρευστοποίηση σ’ οτιδήποτε μπορεί να ρευστοποιηθεί προκειμένου να φυγαδευτεί η όποια αξία στο εξωτερικό για να διασωθεί. Τώρα αυτό έχει γίνει πιο κατανοητό σε σχέση με πέρυσι ή το 2010.

Η αποσύνδεση του Αργεντίνικου Πέσο από το δολάριο ήταν μια εύκολη υπόθεση γιατί το Πέσο ήταν ένα νόμισμα σε κυκλοφορία. Μπορεί να φανταστεί κάποιος τι θα μεσολαβούσε από την ώρα της εξαγγελίας της επιστροφής στη δραχμή μέχρι την κυκλοφορία του νέου νομίσματος σε μερικούς μήνες ή ένα δυο χρόνια;

Η κυβέρνηση εκτός της ιδιότητας της χώρας μέλους  της Ευρωζώνης θα χρειαζόταν να αναστείλει και την ιδιότητα μέλους της Ε.Ε. προκειμένου να κλείσει τα σύνορα στην έξοδο κεφαλαίων και ανθρώπων.

Με ποιες εγγυητικές και ποια συναλλαγματικά διαθέσιμα θα γίνονταν οι εισαγωγές φαρμάκων, καυσίμων, τροφίμων και άλλων βασικών ειδών; 

Σε τέτοιες συνθήκες αυτό που ισχυρίζεται η αριστερά για δημαγωγικούς λόγους περί της ανθρωπιστικής κρίσης που βιώνει η χώρα, θα  το ζούσαμε πραγματικά.

Ανθρωπιστική κρίση βιώνει μια χώρα όταν οι διαθέσιμες θερμίδες είναι λιγότερες από αυτές που χρειάζεται το σύνολο του πληθυσμού για να συντηρηθεί. Ανάλογα, τα διαθέσιμα φάρμακα και τα διαθέσιμα καύσιμα είναι λιγότερα των αναγκαίων.

Στην περίπτωσή μας είναι η αδυναμία του πελατειακού κράτους λόγω διάλυσης που επιτρέπει σε ένα τμήμα του πληθυσμού να αντιμετωπίζει συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης. Μόνο ένα τμήμα των δαπανών για τις συντάξεις που πληρώνονται σε πεθαμένους και «τυφλούς» θα ήταν αρκετό για την διατροφή και ανακούφιση όσων αντιμετωπίζουν οξύ πρόβλημα λόγω κρίσης.

Είναι αδιανόητη αδικία π.χ. το προσωπικό της Ολυμπιακής που εκκαθαρίστηκε για να πωληθεί, αντί να αποζημιωθεί και να απολυθεί να πληρώνεται εφ΄ όρου ζωής με παχυλές για τα δεδομένα της χώρας απολαβές, ενώ ο εργαζόμενος της ιδιωτικής επιχείρησης  που κλείνει να δικαιούται για μερικούς μήνες επίδομα ανεργίας 400-500 ευρώ.

Δεν μπορεί η πολιτικοσυνδικαλιστική νομενκλατούρα που κυβερνά τη χώρα να διατηρεί τη χώρα χωρισμένη στα δικά μας «παιδιά» και τους άλλους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα…

Αυτό αποτελεί μια μεταπολιτευτική εκδοχή του μετεμφυλιακού κράτους της δεξιάς. Το δημόσιο χρειάζεται μείωση και αναδιάρθρωση εκ βάθρων. Η συνταξιοδότηση είναι επιβράβευση του πελατειακού κράτους και επί της ουσίας δεν μειώνει τις δαπάνες αλλά τις μεταφέρει από τα κονδύλια μισθοδοσίας στα κονδύλια συνταξιοδότησης.

Το οριστικό μήνυμα εξόδου από το πτωτικό σπιράλ της χρεοκοπίας, δεν θα δοθεί αν εξασφαλιστεί η ρευστότητα διατήρησης της σημερινής στρεβλής κατανομής των πόρων της κοινωνίας, αλλά όταν το δημόσιο θα αρχίσει αν μειώνεται και να αναδομείται με γνώμονα την επιβράβευση αυτών που παράγουν και την «τιμωρία» αυτών δεν παράγουν.

Όταν τα «δικά μας παιδιά» της κομματοκρατίας και της διαφθοράς θα αναγκαστούν επί ίσοις όροις με την υπόλοιπη κοινωνία να κερδίσουν τη ζωή τους και την αξιοπρέπειά τους. Εκτός από ζήτημα λογιστικής τάξης είναι και ζήτημα ηθικής τάξης.

Η απομάκρυνση του σεναρίου της δραχμής με την στήριξη του διεθνούς παράγοντα, επί της ουσίας αποτελεί μια παράταση χρόνου. Στο διάστημα αυτό θα έχουμε την ευκαιρία να αλλάξουμε… Αν δεν το καταφέρουμε θα καταρρεύσουμε και η δραχμή θα είναι το λιγότερο κακό που μπορεί να μας βρει.

Τα σημάδια είναι ενθαρρυντικά για πρώτη φορά καθώς η κοινωνία αρχίζει να αντιλαμβάνεται το μέγεθος των συνεπειών. Τα ενθαρρυντικά σημάδια μπορεί κάποιος να τα διακρίνει στις κοινωνικές αντιδράσεις των προνομιούχων ομάδων αλλά και τον πολιτικό λόγο, όπως π.χ. διαφάνηκε από τη σημειολογία των  δηλώσεων του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο πρόσφατο ταξίδι στο εξωτερικό.

Οι απολύσεις στο δημόσιο στις οποίες μετ’ επιτάσεων επιμένει η τρόικα, αποτελούν ζήτημα ηθικής αποκατάστασης και δευτερευόντως λογιστικής.

Όλοι πλέον αρχίζουν να αντιλαμβάνονται σιγά-σιγά πως το κόστος μιας επιστροφής στη δραχμή θα είναι περισσότερο οδυνηρό από την διατήρηση των οποίων προνομιών της πελατειακής ή συντεχνιακής ιδιότητας. Οι φαρμακοποιοί, οι αυτοκινητιστές και οι άλλες συντεχνίες των κλειστών επαγγελμάτων έχουν αρχίσει να το αντιλαμβάνονται, καθώς βλέπουν τα εισοδήματα να μειώνονται δραστικά παρά την διατήρηση των προνομίων.

ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΟΥΠΑΣ

Πηγή: capital.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s