Gallery

Γιατί αργεί να υιοθετήσει το fracking η ΕΕ

του Daniel Gros

 

Η παγκόσμια ενεργειακή κοινότητα είναι γεμάτη ενθουσιασμό για το «fracking», μια νέα τεχνολογία υδραυλικής διάρρηξης που έχει ανοίξει απρόσιτα μέχρι πρότινος αποθέματα φυσικού αερίου, παγιδευμένα μέσα σε σχηματισμούς σχιστόλιθου. Η έκρηξη της παραγωγής αερίου από σχιστολιθικό άργιλο έχει επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες να γίνουν σχεδόν αυτάρκεις στο φυσικό αέριο. Η ανάπτυξη του αερίου από σχιστόλιθο στην Ευρώπη υστερεί, με τις διαδικασίες εξόρυξης να προχωρούν διστακτικά και την παραγωγή να μην έχει αρχίσει καν. Αρκετοί παρατηρητές εμφανίζονται απαισιόδοξοι ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη να χάσει την επόμενη ενεργειακή επανάσταση.

 

Ωστόσο, η κριτική για την προφανή απουσία ενθουσιασμού από την πλευρά της Ευρώπης για το «fracking», δεν φαίνεται να λαμβάνει υπόψη δύο βασικά σημεία.

 

Πρώτα από όλα, η γεωλογική «προίκα» της Ευρώπης είναι διαφορετική από αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ πιθανών κοιτασμάτων, κρυμμένων κάπου σε μεγάλους σχηματισμούς σχιστόλιθου, και ανακτήσιμων αποθεμάτων που μπορούν πράγματι να εξαχθούν οικονομικά. Οι εκτιμήσεις της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (ΙΕΑ) δείχνουν ότι τα πραγματικά σημαντικά ανακτήσιμα αποθέματα σχιστόλιθου αερίου είναι στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Κίνα, και όχι στην Ευρώπη. Επιπλέον, ακόμη και αυτές οι εκτιμήσεις δεν είναι στα αλήθεια κάτι περισσότερο από αυτά που μαντεύουν οι καλά εκπαιδευμένοι, καθώς οι σχηματισμοί σχιστόλιθου έχουν αποτελέσει αντικείμενο έντονων ερευνών για δεκαετίες μόνο στις ΗΠΑ. Αυτή η διαδικασία μόλις τώρα ξεκινάει στην Ευρώπη. Η ευρωπαϊκή χώρα με την περισσότερο ευνοϊκή γεωλογία φαίνεται να είναι η Πολωνία, η οποία ίσως γίνει ένας σημαντικός παραγωγός σε τοπική κλίμακα, σε περίπου 10 χρόνια. Πρόκειται για μια ευτυχή σύμπτωση, καθώς αυτό θα μπορούσε να καταστήσει ευκολότερο πολιτικά για τους φορείς χάραξης πολιτικής της χώρας να μειώσουν τις ισχύουσες εθνικές επιδοτήσεις στην τοπική παραγωγή (και κατανάλωση) άνθρακα, η οποία δεν έχει κανένα νόημα από οικονομική ή περιβαλλοντική άποψη.

 

Δεύτερον, η εξερεύνηση και η χορήγηση αδειών παραγωγής των πρώτων υλών, αποφασίζονται σε εθνικό επίπεδο και δεν αποτελεί αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, η ΕΕ σίγουρα δεν μπορεί να επικριθεί για την αργή ανάπτυξη του σχιστόλιθου αερίου στην Ευρώπη.

 

Ωστόσο, πρέπει να παραδεχθεί κανείς ότι στην Ευρώπη το φαινόμενο «Nimby» (Not In My Back Yard), είναι πολύ πιο σημαντικό. Θα μπορούσε να είναι αλήθεια ότι οι Ευρωπαίοι είναι πολύ ευαίσθητοι σε περιβαλλοντικές ανησυχίες, αλλά τα κίνητρα παίζουν επίσης ρόλο. Στην Ευρώπη, τα δικαιώματα ιδιοκτησίας για τους φυσικούς πόρους, ανήκουν συνήθως στο κράτος και όχι (όπως στις ΗΠΑ) στον μεμονωμένο ιδιοκτήτη του τεμαχίου γης στο οποίο βρίσκεται. Αυτό σημαίνει ότι στην Ευρώπη οι κάτοικοι έχουν την τάση να αντιστέκονται στο «fracking» καθώς φοβούνται τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αλλά δεν θα δουν και τα οφέλη του, καθώς πηγαίνουν στην κυβέρνηση. Αντίθετα, στις ΗΠΑ οι κάτοικοι επωφελούνται αδρά με το να είναι σε θέση να πουλούν τα δικαιώματα ιδιοκτησίας τους στις εταιρείες φυσικού αερίου, παρέχοντας ένα ισχυρό αντίβαρο σε οποιοδήποτε φόβο για το περιβαλλοντικό κόστος.

 

Ένας λόγος που σπάνια αναφέρεται, σχετικά με την άνθιση του σχιστόλιθου αερίου στις ΗΠΑ, είναι ότι η ανάπτυξή του έχει επωφεληθεί από τα σημαντικά φορολογικά κίνητρα. Δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο η Ευρώπη θα πρέπει να μιμηθεί αυτό το παράδειγμα. Υπάρχει ένας ρόλος για τις κυβερνήσεις στην στήριξη της ανάπτυξης νέων τεχνολογιών όπως το fracking. Αλλά μόλις η τεχνολογία αναπτυχθεί, δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο μια μορφή παραγωγής αερίου θα πρέπει να επιδοτείται με φορολογικές ελαφρύνσεις.

 

Αλλά το πραγματικά κρίσιμο σημείο για το fracking που πάντα παραβλέπεται, είναι ότι το σχιστόλιθο αέριο, όπως όλες οι πηγές φυσικών πόρων, είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μία φορά. Το πραγματικό ζήτημα επομένως δεν είναι εάν αυτός ο πόρος θα πρέπει να αναπτυχθεί στην Ευρώπη, αλλά πότε θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί: σήμερα ή αύριο;

 

Η Ευρώπη είναι ήδη ένας μεγάλος χρήστης φυσικού αερίου, αλλά η κατανάλωσή του είναι στάσιμη (μαζί με την οικονομία της). Παρά τη «διαφήμιση» για την επανάσταση με το αέριο σχιστόλιθο, το κόστος (χερσαίας) εξόρυξης για το συμβατικό αέριο, παραμένει χαμηλότερα από αυτό του fraacking. Και πολλοί από αυτούς τους αγωγούς έχουν ήδη κατασκευαστεί έτσι ώστε το οριακό κόστος για αυτό το «συμβατικό αέριο» για την Ευρώπη, είναι μάλλον χαμηλό. Από οικονομική και περιβαλλοντική άποψη, είναι επομένως απίθανο το fracking να φέρει μεγάλα οφέλη για την Ευρώπη, και το σχιστόλιθο αέριο μπορεί απλώς να υποκαταστήσει το συμβατικό φυσικό αέριο, που είναι άφθονο.

Πηγή: capital.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s