Gallery

Τι κρύβει η συμφωνία της Exxon με τους Κούρδους

Η κίνηση του ενεργειακού γίγαντα Exxon να υπογράψει απευθείας συμφωνίες με την κυβέρνηση του ομόσπονδου κουρδικού κράτους της Ερμπίλ, χωρίς την έγκριση της Βαγδάτης, πρέπει να αναλυθεί με μεγάλη σοβαρότητα από Κύπρο και Ελλάδα.

Η εταιρία Exxon, μια από τις μεγαλύτερες του είδους παγκοσμίως, το 2009 είχε προχωρήσει σε υπογραφή συμφωνίας με την κυβέρνηση της Βαγδάτης, αποκτώντας το δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης από κοινού με τη Shell σε οικόπεδα στην Δυτική Κούρνα, περιοχή που βρίσκεται ΒΔ της Βασόρας και διαθέτει κοιτάσματα πετρελαίου που υπολογίζονται στα 8,7 δισεκατομμύρια βαρέλια.

Ενώ η ως άνω επένδυση προχωρούσε κανονικά, η Exxon, που διαθέτει ισχυρότατες προσβάσεις στον Λευκό Οίκο αλλά και στο περιβάλλον του νέου υπουργού Εξωτερικών, το φθινόπωρο του 2011 προχώρησε στην υπογραφή συμφωνίας με την κυβέρνηση του αυτόνομου Κουρδιστάν, με βάση την οποία της παραχωρούνται για έρευνα και εκμετάλλευση έξι οικόπεδα, από τα οποία τα τρία βρίσκονται στην αναγνωρισμένη ομόσπονδη επικράτεια του Κουρδιστάν και τα άλλα τρία σε αμφισβητούμενες περιοχές της Περιφέρειας Κιρκούκ.

Η υπογραφή προκάλεσε την έντονη αντίδραση της κυβέρνησης της Βαγδάτης, η οποία δήλωσε ότι θα αποκλείσει την Exxon από μελλοντικές συμφωνίες, ενώ θα αναθεωρήσει το μερίδιό της στη γιγαντιαία επένδυση της Δυτικής Κούρνας. Τελικά, τον Μάρτιο του 2012, η Exxon ανακοίνωσε ότι παγώνει την επένδυσή της στο Βόρειο Ιράκ, κάτι που επιβεβαίωσε ο υπουργός Πετρελαίου του Ιράκ και έσπευσε να διαψεύσει ο ομόλογός του, του αυτόνομου Κουρδιστάν.

Ακολούθησε το ταξίδι του προέδρου του αυτόνομου Κουρδιστάν Μεσούτ Μπαρζανί στις ΗΠΑ (5 Απριλίου), όπου έτυχε υποδοχής αρχηγού κράτους και συνομίλησε με τον ίδιο τον Ομπάμα, τον αντιπρόεδρο Μπάιντεν, την υπουργό Εξωτερικών Χ. Κλίντον, τον υπουργό Αμυνας, Λ. Πανέτα, ενώ είχε μακρά συνάντηση και με τον πρόεδρο της ExxonMobil, Rex Tillerson, αλλά και με τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ενεργειακού αυτού γίγαντα, που μετρά ενάμιση αιώνα ζωής!

Ηταν προφανές ότι ο Μπαρζανί ήθελε να πράξει ό,τι έπραξε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος με το Οικόπεδο 12. Να πείσει, δηλαδή, την ExxonMobil να επενδύσει στα οικόπεδα του Κιρκούκ, για να υποχρεώσει τις ίδιες τις ΗΠΑ να εγγυηθούν την ασφάλεια αλλά και την επερχόμενη ανεξαρτησία του Κουρδιστάν. Μάλιστα, ο Μπαρζανί, αναφερόμενος στο θέμα, σύμφωνα με τη «Χουριέτ», φέρεται ότι είπε: «Σε περίπτωση που πείσουμε την ExxonMobil να επενδύσει στο Κουρδιστάν, αυτό θα ισοδυναμεί με 10 μεραρχίες των ΗΠΑ… Αν έχουν συμφέροντα εδώ, θα προστατέψουν και την περιοχή μας».

Σημειωτέον ότι ο Μπαρζανί στη συνέχεια φρόντισε να υπογράψει σχετικές συμφωνίες με δεκάδες άλλες ξένες εταιρίες, μεταξύ των οποίων η γαλλική Total και η ρωσική Gazprom.

Μια από τις δεκάδες εταιρίες είναι και η τουρκικών συμφερόντων Genel Energy PLC, η οποία προέκυψε από τη συνένωση (τον Δεκέμβριο του 2011) της ομώνυμης τουρκικής εταιρίας, συμφερόντων του Τούρκου δισεκατομμυριούχου Μεχμέτ Εμίν Καραμεχμέτ, και της αγγλικής Vallares PLC, συμφερόντων της οικογένειας Ρότσιλντ, με πρόεδρο τον Tony Hayward, πρώην πρόεδρο της ΒΡ. Η Genel Energy PLC έχει άδεια εκμετάλλευσης έξι οικοπέδων στο Β. Ιράκ, ενώ εξετάζει την εξαγορά των δικαιωμάτων της νορβηγικής DNO και την κατασκευή αγωγού που θα εξάγει απευθείας κουρδικό πετρέλαιο μέσω του λιμανιού Τζεϊχάν.

Ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, δημιουργήθηκε ένα γεωπολιτικό πλαίσιο, με συμμάχους τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Τουρκία και το ομόσπονδο κράτος του ιρακινού Κουρδιστάν, το οποίο οδηγεί τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση ανεξαρτητοποίησης του Κουρδιστάν αλλά και διεξόδου του προς τη Μεσόγειο, μέσω Τουρκίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Τι είναι αυτό;

Είναι η ειρήνευση στην περιοχή, άρα συνομιλίες της Τουρκίας με το ΡΚΚ, αλλά και η δημιουργία συνθηκών πίεσης προς την Τουρκία, μέσω προοπτικής εξόδου του Κουρδιστάν στη Μεσόγειο διά του Δυτικού Κουρδιστάν, ήγουν της ΒΑ Συρίας.

Το μενού έχει επίσης Κύπρο και Ελλάδα.

Ολα αυτά, όμως, θα προσπαθήσουμε να τα εξηγήσουμε στο άρθρο μας της Κυριακής.

Υπομονή!

————————————————————————

Τα μάτια μας ανοιχτά λοιπόν

Στο άρθρο μας της Παρασκευής αναφερθήκαμε στο γεωπολιτικό πλαίσιο που έχει δημιουργηθεί με αφορμή την εμπλοκή των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Τουρκίας στην περιοχή του Κουρδιστάν, λόγω της δραστηριοποίησης εκεί του ενεργειακού γίγαντα που ακούει στο όνομα ExxonMobil και της νεοσυσταθείσας Genel Energy PLC.

Η εμπλοκή των ως άνω χωρών, σε συνδυασμό με την υπογραφή αντίστοιχων συμφωνιών από πλευράς Κούρδων με εταιρίες ρωσικών και γαλλικών συμφερόντων, είναι που έδωσε το θάρρος στον Μπαρζανί, στα μέσα Νοεμβρίου του 2012, να στείλει σχεδόν το σύνολο των στρατευμάτων του να αντιπαραταχθούν σε τέσσερις ταξιαρχίες του ομοσπονδιακού στρατού του Ιράκ, οι οποίες κινούνταν προς κατάληψη της περιφέρειας του Κιρκούκ, για να αποτρέψουν τη δημιουργία τετελεσμένων από πλευράς ExxonMobil. Να σημειωθεί ότι ο αμερικανικός γίγαντας συνεχίζει κανονικά τις δραστηριότητές του στα τρία Οικόπεδα που βρίσκονται σε αμφισβητούμενες περιοχές του Κιρκούκ, θυσιάζοντας την επένδυση στη Δυτική Κούρνα, αξίας τουλάχιστον 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων!

Ηδη κουρδικές πηγές μάς ενημερώνουν ότι η γραμμή αντιπαράταξης των κουρδικών στρατευμάτων, που έχουν καταλάβει περιοχές που βρίσκονται ακόμα και έξω από την περιφέρεια Κιρκούκ, είναι τα ντε φάκτο σύνορα του ανεξάρτητου Κουρδιστάν με το Ιράκ και ότι δεν υπάρχει δύναμη που θα τα απωθήσει από τις θέσεις που κατέχουν.

Οπως αναφέραμε στο άρθρο της Παρασκευής, η Τουρκία φαίνεται ότι έχει λάβει ήδη μερίδιο και της υπόσχονται ακόμα μεγαλύτερο από τα κοιτάσματα του Κιρκούκ, για να στηρίξει την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν και να του παρέχει «δουλεία», δηλαδή διέξοδο «δρόμο» προς την Αν. Μεσόγειο.

Αυτό όμως προϋποθέτει τη διευθέτηση του δικού της Κουρδικού, δηλαδή την έναρξη συνομιλιών με τον Οτζαλάν και το ΡΚΚ, για την εξεύρεση πολιτικής λύσης, συνομιλίες που άρχισαν τις ίδιες ημέρες που τα στρατεύματα της Ερμπίλ κινήθηκαν εναντίον των στρατευμάτων της Βαγδάτης, κάνοντας ένα πελώριο βήμα προς την ανεξαρτησία. Να τονίσουμε ότι και το 2009, με πρωτοβουλία του Ηνωμένου Βασιλείου, είχαν αρχίσει και πάλι -τότε ήταν μυστικές- συνομιλίες μεταξύ Τουρκίας και ΡΚΚ στο Οσλο, που διήρκεσαν δυόμισι χρόνια, οι οποίες οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο λόγω υπαναχώρησης του Ερντογάν, μετά τη μεγαλειώδη νίκη του στις εκλογές του Ιουνίου του 2011. Να τονίσουμε επίσης ότι την πρωτοβουλία για την έναρξη των συνομιλιών και των διαπραγματεύσεων που άρχισαν τον Νοέμβριο του 2012 έλαβε η τουρκική πλευρά, γεγονός που δεν της επιτρέπει να βάζει όρους που δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, πολύ δε περισσότερο να θριαμβολογεί για ήττα και αφοπλισμό του ΡΚΚ.

Και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, γιατί ξαφνικά οι Ελληνες αναλυτές, που για χρόνια τώρα τηρούσαν κι αυτοί, μαζί με τους πολιτικούς, μια βαριά ένοχη σιωπή για το Κουρδικό, λες και ήταν συμμέτοχοι στην παράδοση του Κούρδου ηγέτη στους διώκτες του -εκτός κι αν όντως ήταν-, ανακάλυψαν ότι υπάρχει Κουρδικό ζήτημα και ξεκινούν τις αναλύσεις και τα άρθρα τους από το ατιμωτικό και απολύτως ανακριβές «Ο Απο και το ΡΚΚ παραδίδουν τα όπλα», να διαβεβαιώσουμε τους αναγνώστες μας ότι οι Κούρδοι θα τιμήσουν τις χιλιάδες νεκρούς και τα ιερά όπλα του αγώνα τους, ότι ο 28χρονος πόλεμος για την απελευθέρωση του Κουρδιστάν γίνεται ακριβώς για να επιτευχθεί πολιτική λύση στο Κουρδικό και ότι ο δρόμος για την επίτευξή της θα είναι μακρύς.

Αλλωστε, αυτό το συμπέρασμα μπορεί να βγάλει κανείς αβίαστα από τη μελέτη του βιβλίου «Η ανατομία του πολέμου στο Κουρδιστάν» του Μουράτ Καραγιλάν, αλλά και από τη συνέντευξη του ιδίου που δημοσιεύεται σήμερα στην «κυριακάτικη δημοκρατία», που είναι η πρώτη συνέντευξη που δίνει Κούρδος παράγοντας σε ελληνικό μέσο από την ημέρα παράδοσης του Απο στους διώκτες του, στις 15 Φεβρουαρίου του 1999. Αρκεί να ξέρει να «διαβάζει» και να μην αρκείται στην αναπαραγωγή ειδήσεων που διακινούνται από δω κι από κει!

Συνοψίζοντας, να πούμε ότι η Τουρκία επείγεται για λύση και λόγω των εξελίξεων στη Συρία, όπου το Δυτικό Κουρδιστάν, που εκτείνεται στο μαλακό της υπογάστριο, αποτελεί μια εναλλακτική -αν όχι την κύρια- λύση για τη διέξοδο των Κούρδων στη Μεσόγειο, καθώς και ότι η κατάσταση που ιχνογραφήσαμε στα δύο άρθρα μας δημιουργεί συνθήκες που είναι δυνατόν να επηρεάσουν γεωπολιτικά τις εξελίξεις στην Κύπρο, στην Κρήτη και στο Αιγαίο.

Με άλλα λόγια, το θέμα αφορά τον Ελληνισμό και χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

Τα μάτια μας ανοιχτά λοιπόν!

Σάββας Καλεντερίδης

Πηγή: dimokratianews.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s