Gallery

«Σαν να μας σπρώχνετε στην αγκαλιά της Τουρκίας»

Του Σάββα Καλεντερίδη

Σαν σήμερα (σσ 15/2), το 1999, η Τουρκία ζούσε τη μέθη μιας μεγάλης νίκης. Ο τουρκικός λαός είχε βγει στους δρόμους για να πανηγυρίσει τη σύλληψη ή ορθότερα την παράδοση του ηγέτη του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος στις τουρκικές αρχές.

 

Την ίδια ώρα ο ελληνικός λαός, ταπεινωμένος, ζούσε το δράμα των τραγικών επιλογών της πολιτικής του ηγεσίας. Από τη μια πλευρά ήταν οι επιλογές μιας ομάδας ανεύθυνων (;) πολιτικών του κυβερνώντος κόμματος, που δημιούργησαν προσδοκίες και υποσχέθηκαν στον Οτζαλάν ότι θα κατεβάσουν 1.000.000 κόσμο στο Σύνταγμα για να υποχρεώσουν την κυβέρνηση Σημίτη, που ήταν αντίθετη στην έλευσή του στην Ελλάδα, να τον στηρίξει. Ολοι αυτοί, ανεύθυνοι (;) γαρ, κρύφτηκαν όταν ήλθε ο Απο στην Ελλάδα, παραδίδοντας με τη στάση τους τη σκυτάλη της ανευθυνότητας (;) στην κυβέρνηση και συγκεκριμένα στον πρωθυπουργό Σημίτη, ο οποίος στην ουσία, με τις αποφάσεις του, οδήγησε τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν στην τουρκική φυλακή και την Ελλάδα στη χορεία των χωρών που παρέδωσαν ικέτη στον κοινό εχθρό.

 

Λίγες ημέρες πριν από την παράδοση, στις 9 Φεβρουαρίου, ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν μου είχε ζητήσει να μεταφέρω τα εξής στην ελληνική κυβέρνηση: Τα μεταφέρω όπως τα κατέγραψα στο βιβλίο μου «Παράδοση Οτζαλάν: Η Ωρα της Αλήθειας»:

 

«Το μυστικό της επιτυχίας και της επικράτησης των Τούρκων μόλις μπήκαν στην Ανατολία, το 1071, είναι ότι δεν πολέμησαν εναντίον των Κούρδων και στράφηκαν πρώτα εναντίον των Βυζαντινών. Στη συνέχεια, αφού πήραν την Κωνσταντινούπολη, για να νικήσουν τους Πέρσες, έκαναν μια στρατηγική συμμαχία με τους Κούρδους, η οποία κράτησε για αιώνες. Οι Τούρκοι, αναγνωρίζοντας καθεστώς περιορισμένης αυτονομίας στους Κούρδους φεουδάρχες και καθορίζοντας τα σύνορά τους με τους Πέρσες (μετά τη μάχη του Τσάλντιραν το 1514), κατάφεραν να καλύψουν τα νώτα τους και να αποκτήσουν στρατηγικό βάθος. Ετσι, με καλυμμένα τα νώτα τους, επιδόθηκαν απερίσπαστοι σε εκστρατείες και πολέμους και επεκτάθηκαν στην Αραβική Χερσόνησο, στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, στον Καύκασο, στην Κριμαία, στη Βαλκανική, φθάνοντας έως τις πύλες της Βιένης. Ενα από τα μυστικά της επιτυχίας τους ήταν η συμμαχία με τους Κούρδους.

 

Τα νεώτερα χρόνια ο Αβδούλ Χαμίτ και οι Νεότουρκοι, όταν οι άλλοι λαοί επαναστατούσαν και υπήρχε ο κίνδυνος της ολοκληρωτικής διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χρησιμοποιώντας τη θρησκεία πήραν και πάλι τους Κούρδους με το μέρος τους, καλύπτοντας ξανά τα νώτα τους.

 

Τέλος, ο Μουσταφά Κεμάλ, για να μπορέσει να νικήσει τους Ελληνες, το 1919-1922, πήγε ο ίδιος και πρότεινε στους τοπικούς ηγέτες των Κούρδων συμμαχία, υποσχόμενος ισονομία και ισοπολιτεία. Μετά οι υποσχέσεις ξεχάστηκαν, γι’ αυτό οι Κούρδοι επαναστάτησαν αλλεπάλληλες φορές εναντίον του Μουσταφά Κεμάλ. Μετά την τελευταία κουρδική επανάσταση, που καταπνίγηκε το 1938, το κεμαλικό κράτος ακολούθησε την πολιτική της τσιμεντοποίησης (betonlaşma), που ήταν η πολιτική αφομοίωσης των Κούρδων και των άλλων εθνοτήτων που κατοικούν στην Τουρκία.

 

Ο δρόμος που πήραμε εγώ και οι σύντροφοί μου είναι ο δρόμος της απελευθέρωσης και της ανεξαρτησίας του κουρδικού έθνους. Ο αγώνας μας είναι ο μόνος τρόπος για να ηττηθούν ο κεμαλισμός και το βαθύ κράτος, που καταδυναστεύει τους λαούς της Τουρκίας. Είναι ο μόνος δρόμος για τον ουσιαστικό εκδημοκρατισμό της Τουρκίας. Δυστυχώς, λίγοι μπορούν να το καταλάβουν αυτό. Καμία άλλη δύναμη δεν μπορεί να νικήσει τα στερεότυπα, να σπάσει το μπετόν και να οδηγήσει την Τουρκία στον πραγματικό εκδημοκρατισμό.

 

Ο δρόμος που πήραμε είναι ταυτόχρονα μια ευκαιρία και για τις γειτονικές χώρες, όπως η Κύπρος και η Ελλάδα, που υφίστανται επί δεκαετίες την τουρκική επιθετικότητα. Γιατί με την απελευθέρωση των Κούρδων η Τουρκία χάνει το στρατηγικό βάθος που είχε επί περίπου χίλια χρόνια που κυριαρχεί στην Ανατολία και στην ευρύτερη περιοχή.

 

Η επανάσταση του ΡΚΚ δημιουργεί νέα στρατηγικά δεδομένα και περιορίζει τον ρόλο της Τουρκίας και των Τούρκων. Γι’ αυτό μας πολεμά το τουρκικό κράτος με τόση λύσσα. Θέλουν να συνεχίσουν να κρατούν υπόδουλους τους Κούρδους, για να συνεχίσουν την ηγεμονική τους παρουσία στην περιοχή. Γι’ αυτό θέλουν να με καταστρέψουν. Γιατί τους είμαι εμπόδιο στα σχέδιά τους.

 

Και αν με βγάλουν από τη μέση, για να αντιμετωπίσουν το ΡΚΚ και να εξουδετερώσουν την εθνική αφύπνιση των Κούρδων, θα τονώσουν το θρησκευτικό αίσθημα του λαού μας και θα δημιουργήσουν μια ισλαμική κοινωνία. Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι απειλή για την Ευρώπη, που δεν δέχτηκε να με στηρίξει.

Τώρα η Ελλάδα θα κάνει θανάσιμο λάθος, αν πέσει σε αυτήν την παγίδα. Είναι σαν να σπρώχνει τους Κούρδους και πάλι στην αγκαλιά των Τούρκων και του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Μην το κάνετε αυτό».

 

Στο άρθρο μας της Κυριακής θα δούμε αν οι εξελίξεις επαληθεύουν τον Απο. Θα δούμε τις προοπτικές της νέας Τουρκίας.

Πηγή: dimokratianews.gr

————————————————————————-

Η πολλαπλή θωράκιση του ΡΚΚ

 

Πέρασαν 14 ολόκληρα χρόνια από τότε που ο ηγέτης του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος Αμπντουλάχ Οτζαλάν απηύθυνε αγωνιώδεις εκκλήσεις προς την Ευρώπη και την Ελλάδα να μη γυρίσουν την πλάτη στους Κούρδους και να μην τους σπρώξουν και πάλι στην αγκαλιά των Τούρκων.

 

Το όλο σκεπτικό του Κούρδου ηγέτη το παρουσιάσαμε στο άρθρο μας της Παρασκευής, ενώ στο παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια επισκόπηση της κατάστασης, όπως αυτή διαμορφώθηκε τα 14 χρόνια που πέρασαν, πάντα όσον αφορά την πορεία του Κουρδικού.

 

Οι περισσότεροι αναλυτές περίμεναν ότι μετά τη σύλληψη του Απο το ΡΚΚ θα διαλυθεί και το Κουρδικό Απελευθερωτικό Κίνημα θα οδηγηθεί σε περιθωριοποίηση. Γι’ αυτό και οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί των Τούρκων. Ο μόνος που πίστευε στη συνέχιση του αγώνα ήταν ο ίδιος ο Απο, ο οποίος λίγες μέρες πριν από τη σύλληψή του τον Φεβρουάριο του 1999 είχε πει στον γράφοντα: «Θέλω να ξέρεις το εξής. Ακόμη και σ’ αυτήν την περίπτωση (που πέσω στα χέρια του εχθρού) το ΡΚΚ δεν πρόκειται να διαλυθεί. Το ΡΚΚ είναι δικό μου δημιούργημα, είναι το παιδί μου. Και επειδή το έχτισα εγώ, το έκανα με πολλαπλή θωράκιση. Χτυπάς τη μια θωράκιση και μετά βρίσκεις μπροστά σου μια άλλη και μετά άλλη κ.ο.κ. Ακόμα και χωρίς εμένα, το ΡΚΚ θα επιβιώσει». (Παράδοση Οτζαλάν: Η Ωρα της Αλήθειας, σελ. 165).

 

Τελικώς, όπως αποδείχτηκε, ο Οτζαλάν είχε δίκιο, αφού το ΡΚΚ όχι μόνο δεν διαλύθηκε, αλλά έπειτα από επικούς αγώνες όλα αυτά τα χρόνια, με τον ηγέτη του έγκλειστο στη φυλακή του Ιμραλί, κατόρθωσε να φέρει την Τουρκία σε κατάσταση αδυναμίας, ένεκα της οποίας η κυβέρνηση Ερντογάν ζήτησε από τον ίδιο τον Απο να μεσολαβήσει για να τερματιστούν οι εχθροπραξίες και να βρεθεί μια πολιτική λύση στο Κουρδικό, κάτι που ήταν κεντρικός στόχος του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος. Δεν πρέπει δε να διαφεύγει της προσοχής κανενός ότι μεταξύ δύο εμπόλεμων πλευρών αυτός που ζητεί διαπραγματεύσεις είναι αυτός που βρίσκεται σε δυσχερέστερη κατάσταση.

 

Η πρώτη απόπειρα του Ερντογάν να ανοίξει τις διαδικασίες πολιτικής επίλυσης του Κουρδικού, όταν πια είχε πειστεί ότι το θέμα αυτό δεν πρόκειται να λυθεί με τα όπλα, ήταν το περίφημο «Δημοκρατικό Ανοιγμα». Τότε, έπειτα από σχετική συμφωνία με το τουρκικό κράτος, ο Οτζαλάν απηύθυνε έκκληση να εισέλθουν στην Τουρκία 34 αγωνιστές από το στρατόπεδο προσφύγων του Μαχμούρ, που βρίσκεται στο Νότιο Κουρδιστάν. Ηταν 19 Οκτωβρίου του 2009, όταν στήθηκε ειδικό δικαστήριο σε αντίσκηνο στη συνοριακή πύλη Χαμπούρ, δίνοντας στους αγωνιστές «συγχωροχάρτι». Τότε υποδέχτηκαν τους Κούρδους αγωνιστές εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδοι, κάτι που τρομοκράτησε την κυβέρνηση Ερντογάν, η οποία έκανε πίσω, υπό τον φόβο της λαϊκής κατακραυγής.

 

Αμέσως μετά, με τη διαμεσολάβηση και τη υψηλή εποπτεία της Βρετανίας, άρχισαν συνομιλίες στο Οσλο της Νορβηγίας, στις οποίες συμμετείχαν υψηλόβαθμα στελέχη του ΡΚΚ, ο σύμβουλος του Τούρκου πρωθυπουργού και υψηλόβαθμα στελέχη της ΜΙΤ. Οταν οι συνομιλίες έφτασαν στη φάση της υπογραφής σχετικών πρωτοκόλλων, ο Ερντογάν, ισχυρός από το 50% των εκλογών του Ιουνίου 2011, υπαναχώρησε, με αποτέλεσμα να αρχίσουν και πάλι οι εχθροπραξίες, με μεγάλο αριθμό θυμάτων από πλευράς του τουρκικού στρατού. Το νέο βαθύ κράτος του Ερντογάν, από την πλευρά του, άρχισε να ξηλώνει τους μηχανισμούς παράλληλου κράτους που είχε συγκροτήσει το ΡΚΚ, στο πλαίσιο των πρωτοκόλλων που αναμενόταν να υπογραφούν. Το διάστημα που ακολούθησε, οι τουρκικές Αρχές ασφαλείας συνέλαβαν και οδήγησαν στις φυλακές 10.000 πολιτικά στελέχη του Κουρδικού Απελευθερωτικού Κινήματος.

 

Ομως και πάλι το «πρόβλημα» δεν λυνόταν. Το ΡΚΚ αρνιόταν να πεθάνει και έμενε όρθιο και σε πολιτικό και σε στρατιωτικό επίπεδο, όπως απέδειξε τον Ιούλιο του 2012, όταν κατέλαβε και κράτησε υπό τον έλεγχό του για μερικούς μήνες μια περιοχή 400 τ.χλμ.

 

Η ανθεκτικότητα του ΡΚΚ σε στρατιωτικό και σε πολιτικό επίπεδο, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στη Συρία, όπου η τουρκική πολιτική δημιούργησε ένα δεύτερο κουρδικό κράτος, δημιούργησε ένα ασφυκτικό περιβάλλον για την Τουρκία, η οποία έπρεπε επειγόντως να κλείσει μέτωπα.

 

Γι’ αυτό ο Ερντογάν έλαβε την ιστορική απόφαση να ζητήσει από τον Απο να μεσολαβήσει για να παύσουν οι εχθροπραξίες, ενώ δήλωσε ο ίδιος ότι το ΑΚΡ θα συμμαχήσει με το κουρδικό κόμμα BDP, στο ζήτημα της συνταγματικής αναθεώρησης, όπου αναμένεται να αναγνωριστεί η εθνική ταυτότητα των Κούρδων.

Είναι η τρίτη απόπειρα του Ερντογάν να λύσει το Κουρδικό και μάλλον τη φορά αυτή οι πιθανότητες επιτυχίας είναι αυξημένες, λόγω του ότι έχει αποδυναμωθεί το στρατόπεδο στρατηγών – κεμαλιστών – εθνικιστών και λόγω του ότι η διαδικασία γίνεται φανερά, με αποτέλεσμα να εθίζεται η κοινή γνώμη ακόμα και στο ενδεχόμενο απελευθέρωσης του Απο.

 

Με βάση τα παραπάνω, στα επόμενα άρθρα μας θα κληθούμε να απαντήσουμε σε δύο ερωτήματα: Ποια θα είναι η πορεία των εξελίξεων σε περίπτωση επιτυχίας της τρίτης απόπειρας και ποια σε περίπτωση αποτυχίας.

Πηγή: dimokratianews.gr

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s